"Ziemia Sejneńska", zwana też "Pagórkami Sejneńskimi" leży na północno-wschodnim krańcu Polski na Pojezierzu Wschodniosuwalskim. Rzeźba tego terenu jest bardzo urozmaicona, ukształtowana została przez kilkakrotnie nasuwający się i ustępujący lodowiec skandynawski. Ostatnie zlodowacenie, zwane bałtyckim, pozostawiło krajobraz charakteryzujący się występowaniem akumulacyjnych pagórków moreny czołowej, ozów i drumlin, jezior typu rynnowego (Gaładuś, Pomorze, Sztabinki, Berżniki) oraz równin sandrowych (teren Puszczy Augustowskiej). Najwyższe wzniesienia sięgają ponad 170 m. n.p.m.
